EINDE 2
Beste allemaal. Marco is niet dood, Marco bestaat namelijk niet. Het is nooit de bedoeling geweest om mensen te kwetsen en als dat wel is gebeurt, dan mijn excuses daarvoor. Wel is het opmerkelijk dat een dergelijk bericht in zo'n korte tijd zo veel ophef kan veroorzaken. Men voelt zich blijkbaar betrokken omdat het om een weblogger gaat, terwijl niemand de persoon in kwestie kent. Dagelijks staan er tientallen overlijdensberichten in de krant, maar daar lees je nooit wat over op het Internet. Toch kent men deze mensen net zo min als de fictieve persoon Marco Boersma.

Het grootste gedeelte van Marco's levenslog teksten zijn niet door mij of door Marco verzonnen. Het zijn bestaande fragmenten van verhalen die door verschillende mensen online zijn gezet (Google is een prettige zoekmachine). Ik ben ook een fictief persoon. Groetjes, Zus.

EINDE
Beste allemaal, dit is de zus van Marco. Wellicht vragen jullie je af waarom Marco al zolang niets meer van zich heeft laten horen. Helaas moet ik medelen dat Marco niet meer in staat zal zijn om zijn weblog te updaten. Marco is twee weken geleden (Dinsdag 13 November om 12.36 uur) overleden aan een verwaarloosde longontsteking. Hij was erg vol over het internet en de mogelijkheden om andere mensen te ontmoeten en heeft dan ook veel plezier geput uit het maken van zijn eigen weblog en het lezen van de sites van een aantal van jullie. Bedankt, ook namens Marco.

LELIJK EENDJE
De zwaan is terug. Vorig jaar zomer terroriseerde hij de buurt door kleine eendjes op te jagen en bij tijd en wijlen pontificaal midden op het kruispunt te gaan staan om naar fietserbenen en autowieldoppen uit te halen. Waarna hij zichzelf graag eens in de spiegels van geparkeerde auto's goedkeurend toesprak. De afgelopen weken heeft hij trouw het nest met broedend vrouwtje bewaakt en sinds drie dagen is hij vader. Ik kwam hem dan ook tegen op de rijweg pal naast de sloot waar zijn gebroed zwom, alwaar hij bezig was argeloze autobestuurders over de vluchtheuvel naar de verkeerde baan te drijven door de weg te versperren en de wielen aan te vallen. Wat een macho.

WRITERS BLOCK
Een gedicht, hoe ontstaat zoiets? Eens pakte ik pen en papier en zei tegen mezelf: "Het wordt tijd dat je weer eens een gedicht schrijft." Het papier bleef leeg... Tijdens mijn voortgezet onderwijs-tijd hield ik een dagboek bij. Ik beschreef per dag wat er zoal gebeurde. Behalve op die dagen waarop er écht wat gebeurde. Die dag kwam er niets in m'n dagboek. Ik kon (en kan!) heel moeilijk m'n gevoelens beschrijven. In plaats daarvan, ontstond er een gedicht. Toen ik op kamers ging wonen, stopte ik met m'n dagboek. De gedichten bleven komen. Als herinnering aan m'n gevoelens op dàt ene moment. Daarom is de datum erbij ook belangrijk. Want elk gedicht roept bij mij herinneringen op aan (meestal lang vervlogen) gevoelens.

WHISKAS
Lieve Whiskas, je bent de eerste die me linkt, hardstikke bedankt, je bent absoluut een van m'n favoriete logs. In je reactie forum staat een link naar een Marco op de alleenstaanden website, maar dat ben ik niet. Ik heb de moed nog niet kunnen verzamelen om m'n advertentie te plaatsen. Zodra het zover is, kan je dat hier lezen.

WAAROM IK
Waarom ben je weggegaan,
Waarom heb je mij laten staan.
Je zette mij gewoon op straat,
Was je boos of was het haat.
Waarom zei je niet gewoon, dat je niet van mij hield,
Waarom op deze manier.
Je blijft voor mij een klier.
Je zette mij gewoon op straat,
Was je boos of was het haat.
Ik snap er niks meer van,
Dat het zomaar allemaal kan.